Nowy numer 9/2021 Archiwum

Kazanie „Biskupa”

Paweł Cwynar zdecydował się napisać „Biskupa”, by dać świadectwo, że po 15 latach w więzieniach wybrał niewolę u Pana Boga.

Bohater wywiadu rzeki, prowadzonego przez Marcina Klimkowskiego, 15 lat z przerwami spędził w zakładach karnych. Dopiero kiedy zamknęli go w „tygrysówce” – celi, w której mieściła się klatka; tak izolowanej, że trudno w niej było spotkać muchę, przeżył nawrócenie. Znalazł tam kilka kart Pisma Świętego, a potem wymusił przyniesienie całej Biblii. O czasie przemiany opowiada na zaledwie 80 stronach, ale dla mnie to najważniejsza część lektury. Pokazuje ona, jak można porzucić wieloletnią hierarchię wartości, układy – dla Pana Boga. Jak da się działać dla Niego – jak pisze – żyjąc pięknie, godnie, szlachetnie. Trzeba pamiętać, że to przesłanie – jak z homilii – wypowiada wieloletni gangster. „Ktoś, kto ma za sobą plecy, czyli swoich ludzi, i jest gotowy użyć broni. »Glocka« miałem podpiętego pod siedzeniem samochodu” – mówił mi kilka lat temu w wywiadzie dla GN, kiedy jeszcze mieszkał w Sztokholmie i już pisał. „Nie chciałem być pisarzem, który pojawił się znikąd. Dlatego podjąłem trudną decyzję: przyznałem się, że jestem byłym przestępcą” – wyjaśnił mi. Teraz to rozpoznawalny autor, który odwołując się do błędów życia, ma pełne prawo nauczać innych, bo wiele za swoje wybory zapłacił.

Większość rozmowy przypomina gangsterski film. Napaści, kradzieże, a nawet pozbawienie życia – to codzienność bohatera. Pojawiający się w tytule „Biskup” to ksywka Cwynara z ostatniego etapu więziennego życia, kiedy pomagał księdzu w kaplicy. Dzięki niemu frekwencja na Mszach św. podniosła się do 90 proc., Dzisiaj jeździ ze świadectwami po więzieniach i przypomina, że walka o bycie dobrym, którą toczy każdego dnia, jest o wiele trudniejsza niż czas, kiedy odsiadywał wyroki. Stara się wiele robić dla innych, o czym świadczy też fakt, że dochód z książki przeznaczył na cele charytatywne.

 

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Barbara Gruszka-Zych

od ponad 30 lat dziennikarka „Gościa Niedzielnego”, poetka. Wydała ponad dwadzieścia tomików wierszy. Ostatnio „Nie chciałam ci tego mówić” (2019). Jej zbiorek „Szara jak wróbel” (2012), wybitny krytyk Tomasz Burek umieścił wśród dziesięciu najważniejszych książek, które ukazały się w Polsce po 1989. Opublikowała też zbiory reportaży „Mało obstawiony święty. Cztery reportaże z Bratem Albertem w tle”, „Zapisz jako…”, oraz książki wspomnieniowe: „Mój poeta” o Czesławie Miłoszu, „Takie piękne życie. Portret Wojciecha Kilara” a także wywiad-rzekę „Życie rodzinne Zanussich. Rozmowy z Elżbietą i Krzysztofem”. Laureatka wielu prestiżowych nagród za wywiady i reportaże, m.innymi nagrody Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich w dziedzinie kultury im. M. Łukasiewicza (2012) za rozmowę z Wojciechem Kilarem.

Kontakt:
barbara.gruszka@gosc.pl
Więcej artykułów Barbary Gruszki-Zych

 

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Zobacz także