Nowy numer 47/2020 Archiwum

Wychować (źle) prezydenta

O tym, jak uderzyć, żeby... nie zabolało.

Jak powinno się wychowywać dzieci? No jak? Zapewne w zgodzie z wyznawanymi wartościami, edukując je najlepiej, jak się da, w atmosferze ciepła i wzajemnego oddania. Proste niezależnie od poglądów? Nie dla wszystkich.

Bo oto redakcja „Newsweek Polska” w tonie zawoalowanego ataku w artykule "Wychowanie i klękanie, czyli prawa rodzina prezydenta Dudy" opisała dzieciństwo prezydenta. Notabene owo dzieciństwo w wywiadzie rzece z rodzicami prezydenta w tonie całkowitej zwyczajności i rzetelności opisała Milena Kindziuk. Całe dwa lata temu. Cóż, nie każdy musi szybko czytać. A książka jest dość gruba.

Tak czy siak (dość odtwórcze, bo składające się w dużym stopniu z cytacji) opisywanie w formie dyskredytacji i obciachu faktu, że ktoś wywodzi się z religijnej rodziny (Roraty w Adwencie, coniedzielna Msza św. i wspólna modlitwa) jest po prostu intelektualnie bardzo słabe. I obiektywnie dość żenujące również dla osób niewierzących, lecz z... klasą i szerszymi horyzontami, otwartością i elementarną życzliwością wobec innych. Opis katolickiej rodziny, która (o zgrozo)... praktykuje, to kuriozum. To jakby rodzinę ateistów wyśmiewać za to, że do kościoła nie chodzi, a nawet nie wie, co to Jasna Góra.

Po lekturze artykułu, który miał być zarzutem, a jest dla wielu - co prawda między wierszami, ale jednak - przepisem na wychowanie prezydenta, można jedynie stwierdzić: warto uczciwie i ze zrozumieniem czytać książki. A nawet być na bieżąco z lekturą. W przeciwnym razie to, co miało być atakiem, uderza w jego sprawcę intelektualnym rykoszetem.

I na koniec propozycje tematów prawie religijnych i odrobinkę śledczych dla dziennikarzy rzeczonego tytułu: "Domniemany chrzest córki prezydenckiej pary. Czy biedne dziecko mogło wybrać?", "Czy prezydentowi wolno nosić krzyżyk. I dlaczego nie" i w końcu: "Bełkotanie czy pisanie. Wybór należy (niestety) do ciebie".

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Agata Puścikowska

Dziennikarz działu „Polska”

Absolwentka dziennikarstwa i komunikacji społecznej na Uniwersytecie Warszawskim. Od 2006 r. redaktor warszawskiej edycji „Gościa”, a od 2011 dziennikarz działu „Polska”. Autorka felietonowej rubryki „Z mojego okna”. A także kilku wydawnictw książkowych, m.in. „Wojenne siostry”, „Wielokuchnia”, „Siostra na krawędzi”, „I co my z tego mamy?”, „Życia-rysy. Reportaże o ludziach (nie)zwykłych”. Społecznie zajmuje się działalnością pro-life i działalnością na rzecz osób niepełnosprawnych. Interesuje się muzyką Chopina, książkami i podróżami. Jej obszar specjalizacji to zagadnienia społeczne, problemy kobiet, problematyka rodzinna.

Kontakt:
agata.puscikowska@gosc.pl
Więcej artykułów Agaty Puścikowskiej

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Zobacz także