Mk 8,14-21 

Uczniowie Jezusa zapomnieli zabrać chleby i tylko jeden chleb mieli z sobą w łodzi. Wtedy im przykazał: Uważajcie, strzeżcie się kwasu faryzeuszów i kwasu Heroda!»

A oni zaczęli rozprawiać między sobą o tym, że nie mają chlebów. Jezus zauważył to i rzekł do nich: «Czemu rozprawiacie o tym, że nie macie chlebów? Jeszcze nie pojmujecie i nie rozumiecie, tak otępiałe są wasze umysły? Mając oczy, nie widzicie; mając uszy, nie słyszycie? Nie pamiętacie, ile zebraliście koszów pełnych ułomków, kiedy połamałem pięć chlebów dla pięciu tysięcy?» Odpowiedzieli Mu: «Dwanaście». «A kiedy połamałem siedem chlebów dla czterech tysięcy, ile zebraliście koszów pełnych ułomków?» Odpowiedzieli: «Siedem».

I rzekł im: «Jeszcze nie rozumiecie?»

Mając oczy, nie widzicie; mając uszy, nie słyszycie? Mk 8,18

Niepamięć jak kwas wyżera z zapisanych kartek naszej historii fragmenty o pięknie, dobru czy okazanej nam trosce i miłości. Pozostają po nich puste miejsca i słowa trudne. Opisujące nasz ból, rozczarowanie i chwile mroczne jak noc. Nie pamiętacie – pyta swoich uczniów Jezus – koszów pełnych ułomków? Nie pamiętasz – tym razem pyta nas – mojej troski o ciebie? Jak przynosiłeś pięć czy siedem spraw, a otrzymywałeś rozwiązanie ponad miarę oczekiwań? Nie pamiętasz gestów i słów, które rozświetlały twoją noc jak dzień? Poczucia czyjejś obecności w epicentrum samotności? Chroń pamięć przed kwasem! Niech nie wypala twych oczu i nie trawi uszu.