Żądanie znaków może być formą obrony przed wiarą

Mk 8,11-13 

Faryzeusze zaczęli rozprawiać z Jezusem, a chcąc wystawić Go na próbę, domagali się od Niego znaku. On zaś westchnął w głębi duszy i rzekł: «Czemu to plemię domaga się znaku? Zaprawdę, powiadam wam: żaden znak nie będzie dany temu plemieniu».

A zostawiwszy ich, wsiadł z powrotem do łodzi i odpłynął na drugą stronę.

Dlaczego to pokolenie żąda znaku? Mk 8,12

Żądanie znaków może być formą obrony przed wiarą. Człowiek domaga się dowodu, aby nie musieć zaufać. Jezus odmawia spektakularnych gestów, ponieważ relacja oparta na przymusie nie prowadzi do miłości. Bóg objawia się wystarczająco w prostocie słowa, krzyża i miłości. Kto wciąż oczekuje nadzwyczajności, może przeoczyć Jego codzienną obecność. Wiara rodzi się z decyzji serca, a nie z przymusu widzenia. Znak największy dokonuje się w przemianie życia. Prawdziwe spotkanie z Bogiem nie obezwładnia, ale przemienia od wewnątrz.