Śmiało budzić Obecność

Na początku roku w kalendarzu liturgicznym mamy wspomnienie Imienia Jezus. Teraz jest to tylko wspomnienie dowolne, choć przez kilka stuleci istniało takie święto. Wydaje się słuszne, jak sugerują niektórzy duszpasterze, aby wróciło, na przykład w niedzielę pomiędzy 1 stycznia a 6 stycznia. W ten sposób pojawiłby się „liturgiczny tryptyk” tajemnicy Objawienia: druga niedziela po Bożym Narodzeniu, czyli Imienia Jezus, uroczystość Epifanii oraz Niedziela Chrztu Pańskiego. Objawienie Imienia Jezus jest przecież ściśle związane ze zbawieniem, które Bóg ofiaruje człowiekowi w swoim Synu. Dobrze jest wracać do Jego Imienia nie tylko w celebracji liturgicznej, ale również w codziennym życiu. I nie tylko w modlitwie, ale także w śmiałych rozmowach. Na przykład takich jak ta, której nawrócenie zawdzięcza o. Joseph-Marie Verlinde.

Jacques Verlinde urodził się w rodzinie katolickiej. W młodości, w wyniku „poszukiwań egzystencjalnych”, poznał Maharishiego Mahesha Yogi, założyciela i guru medytacji transcendentalnej. Szybko został jego uczniem, a następnie osobistym sekretarzem. Na początku lat 70. ubiegłego wieku przebywał w Himalajach, gdzie intensywnie praktykował medytację, i nic nie wskazywało na to, że nastąpi jakaś zmiana w jego życiu. Decydującym momentem było przypadkowe spotkanie z francuskim lekarzem, chrześcijaninem. Podczas rozmowy zadał on Jacquesowi bezpośrednie pytanie: „A kim jest teraz dla pana Jezus Chrystus?”. „Nie potrafię opisać, co tak naprawdę wydarzyło się w owym momencie” – wspominał po latach Verlinde. „Usłyszałem tylko słowo »Jezus«, które przeniknęło do najgłębszych zakamarków mojej świadomości. Wywołało oddźwięk, czy też raczej obudziło czyjąś obecność. Jego obecność. Zdałem sobie sprawę, że był tam, że zawsze tam był, do mojej dyspozycji, czekając tylko na znak, na wezwanie, by ponownie objawić się jako mój Pan”.