Tylko Jego słowa nie przemijają

Łk 21,29-33 

Jezus opowiedział swoim uczniom przypowieść:
«Spójrzcie na figowiec i na wszystkie drzewa. Gdy widzicie, że wypuszczają pąki, sami poznajecie, że już blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie te wszystkie wydarzenia, wiedzcie, iż blisko jest królestwo Boże. Zaprawdę, powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się wszystko stanie.

Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą».

Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą. Łk 21,33 

Szukamy w życiu pewnych i trwałych punktów oparcia. Dla jednych będą to relacje z najbliższymi, bo dają bezpieczeństwo i poczucie przynależności. Dla innych będzie to pasja bądź praca zawodowa. Jezus w dzisiejszej Ewangelii przypomina nam, że wszyscy szukamy znaków, chcemy przygotować się na to, co nadejdzie, a ostatecznie chcemy oprzeć życie na bezpiecznym i niezawodnym fundamencie.

Tymczasem wszystkie doraźne sposoby zapewnienia sobie bezpieczeństwa okazują się niewystarczające. Tylko Jego słowa nie przemijają, tylko one potrafią skutecznie dodać nam sił i otuchy nawet w najtrudniejszych okolicznościach.