Ciężkie życie hartuje. Bogactwo psuje człowieka – mówi pan Włodzimierz Naumiuk, lat prawie 90. Odchodzi od swoich pszczół, które majową porą mają pełne nóżki roboty, i prowadzi do pracowni. Tam to on miał ręce pełne pracy. Przez dziesiątki lat niemal nie wychodził z pracowni pełnej życiowych obrazków, skarbów, postaci i historii zaklętych w lipowym i czarnym dębie na wieki. Przyjaciółki – jaskółki wlatują zaciekawione i ucieszone. Jakby zapraszały przez drzwi do środka pięknego życia.