Nowy numer 42/2020 Archiwum

Jak to było z narodzinami Pana?

Znarodzeniem Jezusa było tak.

Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama.

Abraham był ojcem Izaaka; Izaak ojcem Jakuba; Jakub ojcem Judy i jego braci; Juda zaś był ojcem Faresa i Żary, których matką była Tamar. Fares był ojcem Ezrona; Ezron ojcem Arama; Aram ojcem Aminadaba; Aminadab ojcem Naassona; Naasson ojcem Salmona; Salmon ojcem Booza, a matką była Rachab. Booz był ojcem Obeda, a matką była Rut. Obed był ojcem Jessego, a Jesse ojcem króla Dawida.

Dawid był ojcem Salomona, a matką była dawna żona Uriasza. Salomon był ojcem Roboama; Roboam ojcem Abiasza; Abiasz ojcem Asy; Asa ojcem Jozafata; Jozafat ojcem Jorama; Joram ojcem Ozjasza; Ozjasz ojcem Joatama; Joatam ojcem Achaza; Achaz ojcem Ezechiasza; Eze-chiasz ojcem Manassesa; Manasses ojcem Amosa; Amos ojcem Jozjasza; Jozjasz ojcem Jechoniasza i jego braci w czasie przesiedlenia babilońskiego.

Po przesiedleniu babilońskim Jechoniasz był ojcem Salatiela; Salatiel ojcem Zorobabela; Zorobabel ojcem Abiuda; Abiud ojcem Eliakima; Eliakim ojcem Azora; Azor ojcem Sadoka; Sadok ojcem Achima; Achim ojcem Eliuda; Eliud ojcem Eleazara; Eleazar ojcem Mattana; Mattan ojcem Jakuba; Jakub ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem.

Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie.

Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: „Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów”.

A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez Proroka: „Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emanuel”, to znaczy „Bóg z nami”.


No właśnie – jak to było z narodzinami Jezusa? Dziwi to pytanie? Ależ wielu ludzi nigdy nie uwierzyło nie tylko w boskość Jezusa Chrystusa (bo to jeszcze inna sprawa), ale w to, że kiedykolwiek istniał, że był postacią historyczną. Całkiem długa lista badaczy z zastanawiającym upodobaniem mówi o braku zapisków o Jezusie w źródłach z epoki, w której żył. Kiedy wskazywać im chociażby fragmenty z dzieł tak znanych historyków jak Józef Flawiusz czy Tacyt, podkreślają ich apokryficzny charakter – dopisane miałyby być znacznie później i naukowa krytyka źródeł jest ponoć w stanie to wykazać. Otóż dla chrześcijanina te spory o miejsce Jezusa w dorobku dziejopisów mają jawnie drugorzędny charakter. „Z narodzinami Jezusa było tak” – pisze św. Mateusz. I jest w kolejnych zdaniach tej opowieści i brzemienna za sprawą Ducha Świętego Maryja, i inne kwestie, o których bardziej czy mniej naukowe spory toczyć się będą może do końca ludzkich dziejów.

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Polecane filmy

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama