Dramatu Henryka Sławika oraz wspierających go osób nie można zrozumieć bez przypomnienia wydarzeń, jakie od marca 1944 roku rozegrały się na Węgrzech i związane były z zagładą żydowskiej społeczności w tym kraju. Żydzi wyróżniali się tam nie tylko liczebnością, ale i wpływami gospodarczymi oraz pozycją społeczną. W Budapeszcie pod koniec XIX wieku powstał jeden z najbardziej znaczących żydowskich ośrodków religijnych i intelektualnych. Symbolem statusu tej społeczności była Wielka Synagoga (Nagy Zsinagóga), największa w Europie i druga co do wielkości na świecie. W okresie międzywojennym w Budapeszcie mieszkało ponad 200 tys. Żydów i funkcjonowało 125 domów modlitwy. Wielu miejscowych Żydów nie było jednak wyznawcami judaizmu. W trwającym przez pokolenia procesie asymilacji często przechodzili na chrześcijaństwo, a w życiu codziennym obok niemieckiego używali języka węgierskiego.