Słowa Ewangelii według świętego Jana

Obok krzyża Jezusa stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: „Niewiasto, oto syn Twój”. Następnie rzekł do ucznia: „Oto Matka twoja”. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

J 19,25-27

Żyjemy w takim momencie historii ludzkości, kiedy na prawie każdy ból jest tabletka. Na ból głowy, na ból żołądka, na ból mięśni, na ból zęba… Odruchowo, bez zastanowienia sięgamy po nią w chwilach kryzysu. W życiu jest jednak ból, który nie da się uśmierzyć tabletką, a który trzeba unieść. Wtedy, gdy patrzymy na dramat bliskiej nam osoby. Często bezradni. Ten ból rozrywa od środka nasze ciało, serce i nerwy. Taka boleść towarzyszy Maryi pod krzyżem. Nie może nic zrobić, oprócz tego, że wytrwa, ustoi pod krzyżem do końca. Ta scena to największa lekcja miłości człowieka do Jezusa. Miłości człowieka do człowieka. Unieść ciężar bólu to nie tylko heroizm, ale i coś arcyludzkiego. Maryjo, Matko Bolesna, daj mi taką wiarę, która pomoże unieść mój ból.