Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę bowiem, powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni.
Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim».
W kontekście dzisiejszej Ewangelii warto dotknąć tematu prawa i jego przestrzegania w Kościele. Słyszymy, że Jezus nie przyszedł znieść Prawa i Proroków, ale je wypełnić. Święty Paweł w Liście do Rzymian (13,10) dopowiada, że wypełnieniem prawa jest miłość, wskazując tym samym kierunek jego interpretacji i stosowania. Nawet w Kodeksie prawa kanonicznego za najważniejszy uważa się kanon 1752, w którym zapisana jest zasada: Salus animarum suprema lex, czyli „zbawienie dusz najwyższym prawem”. To zasada stanowiąca fundament całego systemu prawa Kościoła katolickiego. Oznacza ona, że wszystkie pozostałe przepisy, procedury i struktury są podporządkowane jednemu celowi, którym jest pomoc wiernym w osiągnięciu zbawienia. Prawo należy interpretować i stosować zawsze w perspektywie dobra duchowego człowieka. Panie, daj nam wypełniać Twoje prawo miłością!