Iz 58, 1-9a

Krzycz na całe gardło, nie przestawaj! Podnoś głos twój jak trąba! Wytknij mojemu ludowi jego przestępstwa i domowi Jakuba jego grzechy! (Iz 58, 1)

Syn poszedł do psychologa. Wrócił szczęśliwy i mówi: „Nie będę z tobą o tym rozmawiał”. Po tygodniu przyszedł na pogaduchy i zeszło na to, jak go wychowywałam i jakie mechanizmy się w nim wytworzyły. Powiedział, co mu się nie podobało. A ja pomyślałam, że faktycznie mógł się tak czuć…

Izajasz nawołuje: „Krzycz na całe gardło, nie przestawaj! Podnoś głos twój jak trąba! Wytknij mojemu ludowi jego przestępstwa i domowi Jakuba jego grzechy!” 

Czasem grzech wytyka dziecko - błogosławiona chwila. Nie do przerzucania się winą, ale do tego, by zrozumieć się wzajemnie i wybaczyć. Rzeczywiście, był to dla mnie moment mistyczny, ten w którym Bóg mówi: „Oto jestem”.