1 Krl 10, 1-10

Niech będzie błogosławiony Pan, Bóg twój, za to, że ciebie upodobał sobie, aby cię osadzić na tronie Izraela (1 Krl 10, 9).

Bywa, że pytania są ważniejsze od odpowiedzi. Dzieje się tak, gdy jesteśmy im wierni, gdy nie pozwalamy im zamilknąć, gdy niepokoją nas na tyle, byśmy, jak królowa Saby, zdecydowali się porzucić znany, uporządkowany świat i wyruszyć w nieznane w poszukiwaniu mądrości. To przez pytania Bóg objawia się człowiekowi, który Go szuka. To w dialogu między zaciekawieniem i wątpliwością a mądrością i doświadczeniem rodzi się zachwyt nad Jego pięknem. 

Królowa Saby, poganka, uwielbia Boga, którego odkryła dzięki mądrości Salomona. Nie była to jednak mądrość intelektualnych dociekań, ale mądrość serca zasłuchanego i posłusznego Bogu. Przybyła z Etiopii królowa zobaczyła dobro, które jest owocem tej mądrości. Jej zachwyt zrodził się z odkrycia, że człowiek, który pozwala Bogu się prowadzić, promieniuje dobrem na innych. Ilu przybyłych z daleka pogan - tych, którzy mieszkają w innych mentalnie i kulturowo światach - mogłoby się zachwycić dobrem, które dzieje się wokół nas? Albo inaczej - czy mieliby się czym zachwycać?