1 Sm 15, 16-23

Ponieważ wzgardziłeś nakazem Pana, odrzucił cię On jako króla (1 Sm 15,23)

Wierność Boga nie oznacza, że namaszczenie, którego udziela, nie podlega weryfikacji. Historia Saula jest opowieścią o przywództwie nie tyle niedokonanym, ile niedopełnionym – przez nieposłuszeństwo nakazowi Pana. Nie wiemy, co właściwie stało się z człowiekiem, o którym nawet Samuel mówi: „Czy to nie jest prawdą, że choć byłeś mały we własnych oczach, to jednak ty właśnie stałeś się głową pokoleń izraelskich?”. Saul, który nie widział się w roli króla, bo miał o sobie niskie mniemanie, ostatecznie kończy jako ten, któremu królestwo zostaje odebrane.

Historia Saula pokazuje, że namaszczenie na króla, ale też szerzej - arcykapłana, uczonego w Piśmie, przywódcę ludu, pasterza, lidera – nie jest nieodwołalne, jeśli owocem tego przewodzenia nie jest to, co było zamysłem Boga. W historii króla Saula, któremu Bóg odbiera królowanie, pobrzmiewa zapowiedź tego, co znamy z Ewangelii: „Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce” (Mt 21,43). Jezus mówi to do faryzeuszy i arcykapłanów, ale słusznie wyczuwamy, że może to dotyczyć każdej przestrzeni odpowiedzialności w Kościele, rodzinie, społeczeństwie. I ty możesz stać się Saulem.