Dz 6,8-10;7,54-60

A oni podnieśli wielki krzyk, zatkali sobie uszy i rzucili się na niego wszyscy razem (Dz 7, 57)

„Rzuć się z mostu, świat będzie bez ciebie lepszy” – takie słowa usłyszała córka mojej koleżanki w piątej klasie elitarnej szkoły i pomimo kilku dobrych relacji opuściła swoją klasę.

Kojarzy mi się ta sytuacja z kamienowaniem Szczepana. Z jakimś przyzwoleniem społecznym na to, by zgnębić, poniżyć kogoś czy nawet wyeliminować. Szczepan modlił się inaczej niżby chcieli ortodoksyjnie wierzący, a na dodatek „pełen łaski i mocy działał cuda i znaki wielkie wśród ludu” i to wystarczyło, by przeciwnicy zgrzytali zębami. Zastanawiam się, dlaczego Dzieje Apostolskie nie pokazują nikogo, kto by przy Szczepanie stanął? Gdzie są świadkowie zajścia, którzy mówią „spokojnie, on nic złego nie robi”?

Ludzie zostawili młodego ewangelizatora, ale nie zostawił go Bóg. Duch Święty wspomagał młodzieńca, udzielał mu mądrości.

Święty Szczepanie, atakowana milczę, wyobrażasz to sobie?! Nie mam odwagi i usprawiedliwiam się, że nie warto iść na zwarcie. Proszę o odwagę sprzeciwu wobec atakujących kogokolwiek. Amen.