1. Proroctwo o Emmanuelu to jeden z najważniejszych tekstów mesjańskich Starego Testamentu. Kontekst historyczny dialogu Izajasza z królem Achazem jest następujący: Achaz był królem Judy z dynastii Dawidowej. Nie był to człowiek wierny Bogu. Składał ofiary bożkom, nawet własnego syna spalił na ofiarę Molochowi. Nie pokładał ufności w Bogu, ale szukał ratunku dla swojego państwa w potędze militarnej Asyrii, z którą się sprzymierzył. Izajasz, napominając króla, by prosił o znak od Boga, upomina się o wiarę w to, że On może zmienić bieg historii. Wymówka Achaza nie jest postawą pokory, ale wyrazem jego niewiary. Wtedy Izajasz wypowiada proroctwo o znaku, którym będzie syn o tajemniczym imieniu Emmanuel, narodzony z Panny. W sensie historycznym to proroctwo odnosiło się do syna Achaza, który narodził się z jego młodej żony. Ale symboliczne imię wskazuje na głębszy, mesjański sens.

2. „Oto Panna pocznie i porodzi Syna”. W języku hebrajskim pada tu słowo alma, które dosłownie oznaczało młodą dziewczynę. Ale już dwa stulecia przed Chrystusem żydowscy uczeni tłumaczący tę księgę na język grecki (tzw. Septuaginta) oddali słowo alma jako parthenos, czyli dziewica. W Biblii hebrajskiej słowo alma pojawia się siedem razy i za każdym razem oznacza niezamężną kobietę o nieposzlakowanej reputacji, co zakłada dziewictwo. Dlaczego to istotne? Bo Mateusz cytuje ten fragment jako starotestamentalną zapowiedź dziewiczego poczęcia Jezusa w łonie Maryi. Ewangelista korzystał zapewne z Septuaginty i nie miał wątpliwości, że proroctwo Izajasza odnosi się do cudownego poczęcia Mesjasza bez udziału mężczyzny.

3. „Emmanuel” oznacza „Bóg z nami”. W Biblii hebrajskiej nieraz padają słowa Boga do Jego wybrańców: „Ja będę z tobą”. Usłyszeli to Abraham, Mojżesz, Jozue, Dawid. Zapewnienie Bożej bliskości dotyczy także całego ludu Izraela, pojawia się zwłaszcza w chwilach zagrożenia. Bóg obiecuje obecność i obronę. Cała historia Starego Testamentu to Jego ciągłe zbliżanie się do ludzi. Pełnia tej bliskości realizuje się w tajemnicy Wcielenia. Maryja w chwili zwiastowania słyszy: „Pan jest z Tobą”. Odpowiada z wiarą na znak dany Jej przez Boga. Podobnie i Józef – mimo rozterek przyjmuje Maryję do siebie, a wraz z Nią Syna, który wypełnia zapowiedź Emmanuela. Achaz nie wierzył w możliwość interwencji Boga w historię. Maryja i Józef zgodzili się, aby ich małżeństwo stało się „domem” dla wcielonego Boga. Także dzięki ich wierze Jezus stał się Bogiem z nami.