Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Kto się przyzna do Mnie wobec ludzi, przyzna się i Syn Człowieczy do niego wobec aniołów Bożych; a kto się Mnie wyprze wobec ludzi, tego wyprę się i Ja wobec aniołów Bożych.
Każdemu, kto powie jakieś słowo przeciw Synowi Człowieczemu, będzie odpuszczone, lecz temu, kto bluźni przeciw Duchowi Świętemu, nie będzie odpuszczone.
Kiedy was ciągać będą po synagogach, urzędach i władzach, nie martwcie się, w jaki sposób albo czym macie się bronić lub co mówić, bo Duch Święty pouczy was w tej właśnie godzinie, co należy powiedzieć».
Łk 12, 8-12
Godziny, o których mówi Jezus, zdarzają się i w naszym życiu. I nas czasem inni ludzie stawiają przed różnymi komisjami, sądami – wcale nie z życzliwości do nas. Jesteśmy oskarżani, często niesłusznie, atakowani, traktowani przedmiotowo. Powodem zazwyczaj nie jest nasza relacja z Jezusem, ale względy ludzkie. W takich chwilach jednak właśnie relacja z Jezusem ma być dla nas oparciem. Chrystus obiecuje nam Ducha Świętego na ten czas. Istotne jest to, by ten Dar przyjąć. Istotne jest, by się dać Mu prowadzić także w tej szczególnej sytuacji, by wtedy powiedzieć to, co On by chciał, żebyśmy powiedzieli. Istotne jest, by nie wejść w przepychanki słowne, złośliwości, które – dobrze o tym wiemy – takim sytuacjom często towarzyszą. W ten sposób przyznajemy się do Jezusa, do Jego Ewangelii. Dla Jezusa zasada oko za oko, ząb za ząb nie obowiązuje – także w sądzie.








