Jego metodą jest ciągły powrót do dokumentów soborów, odcedzanie nawarstwień kulturowych i pokazywanie znaczenia dogmatów w całej ich promienistości. Do tego trzeba koniecznie dorzucić autentyczną chęć dialogu teologicznego z najnowszymi ustaleniami naukowymi. I wreszcie – autor potrafi mówić i pisać z wyczuciem giętkości polszczyzny. Nie boi się porównywać duszy do kopi zapasowej dysku lub grzechu pierworodnego do roweru ze wspomaganiem elektrycznym, które właśnie wysiadło.