W ciągu zaledwie 24 godzin w różnych częściach świata miały miejsce dwa katolickie wydarzenia o niezwykłej żarliwości i sile ducha. Najpierw w Saint Louis w Stanach Zjednoczonych odbyła się długo wyczekiwana beatyfikacja abp. Fultona Sheena. Ponad 40 tysięcy katolików, tysiąc księży, stu biskupów i kilku kardynałów zamieniło kryty stadion The Dome at America's Center w potężną świątynię. Niedługo potem we Francji wylądował Leon XIV. I tu też doszło do spotkania na stadionie w podparyskim Saint-Denis. Swoją drogą nazwy obu miast pochodzą od imion świętych – świętego Ludwika w pierwszym przypadku i świętego Dionizego w drugim. Jak widać, od chrześcijaństwa w Europie czy Stanach Zjednoczonych nie da się uciec. Na francuskim Stadionie Narodowym, kibicom piłkarskim znanym bardziej pod nazwą Stade de France, zebrała się młodzież. Ponad 80 tys. młodych ludzi podniosło głos i serca, by zaśpiewać Salve Regina po łacinie razem z papieżem Leonem XIV podczas czuwania modlitewnego. Przed tygodniem pytałem w tym miejscu, czy papież poruszy francuskich katolików tak, żeby mieli odwagę wyjść do świata. Dzisiaj już nie ma wątpliwości, że poruszył. A może nawet poruszyli się nawzajem – Leon XIV i pielgrzymi zebrani w różnych miejscach, od Paryża przez Lourdes po Metz. To nie była zwykła papieska pielgrzymka, jakich wiele. To było wydarzenie, które francuscy katolicy zapamiętają na długo. I nie tylko oni, o pielgrzymce nie zapomną też muzułmanie. Po entuzjastycznym przyjęciu papieża w Paryżu przedstawiciele jakiejś islamskiej grupy napisali w sieci, że „za 45 lat Francja znów stanie się katolicka, a nam zostaną tylko łzy”. Czy tak może się stać? Czy raczej obawy muzułmańskich aktywistów są przesadzone? Wiele zależy od fundamentów, na których wspiera się duchowe odrodzenie Kościoła we Francji, jeżeli z takim zjawiskiem mamy do czynienia, a nie tylko chwilowym entuzjazmem.