Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus zwołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami oraz władzę leczenia chorób. I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych.
Mówił do nich: «Nie bierzcie nic na drogę: ani laski, ani torby podróżnej, ani chleba, ani pieniędzy; nie miejcie też po dwie suknie. Gdy do jakiegoś domu wejdziecie, pozostańcie tam i stamtąd będziecie wychodzić. Jeśliby was gdzieś nie przyjęli, wychodząc z tego miasta, strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo przeciwko nim!» Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie.
Łk 9, 1-6
Dzisiejsza Ewangelia jest szkołą zaufania Bogu. Jezus posyła Dwunastu, dając im moc do głoszenia królestwa Bożego i uzdrawiania, a jednocześnie poleca, by nie zabezpieczali się na drogę ponad to, co konieczne. Nie chodzi o lekkomyślność, lecz o serce, które bardziej niż własnym możliwościom ufa Temu, który posyła. Uczeń Chrystusa nie może iść za Nim „na pół gwizdka”, zostawiając sobie bezpieczną drogę odwrotu. Ewangelia domaga się decyzji, odwagi i gotowości, by pójść za Bogiem na całego. Czasem oznacza to rezygnację z kontroli, własnych planów i pewności, że wszystko musi ułożyć się po naszej myśli. Apostołowie wyszli, bo zaufali słowu Jezusa. Nie wiedzieli, co spotka ich po drodze, ale wiedzieli, Kto ich posłał. I właśnie wtedy doświadczyli, że Jego moc działa przez ich posłuszeństwo i prostotę. Wiara zaczyna się tam, gdzie człowiek naprawdę pozwala, aby to Bóg prowadził.








