Ich historia zaczęła się na przełomie lat 70. i 80. XX wieku. Véronique, młoda kobieta z zespołem Downa, od wczesnej młodości rozpoznawała w sobie powołanie do życia zakonnego. Praktyka zakonna nie przewidywała jednak przyjmowania osób z niepełnosprawnością intelektualną. W tym samym czasie własnej drogi powołania szukała też Line Rondelot, katechetka, która przez 18 lat pracowała z młodzieżą w wiejskich parafiach. Szukając miejsca dla siebie, odwiedzała m.in. wspólnoty przyjmujące osoby z niepełnosprawnościami. Zauważyła jednak, że nie powstały one z myślą o potrzebach duchowych tych ludzi.