Jak uratowano Krzyż Baryczków? Niezwykła historia z Powstania Warszawskiego

21 marca 1948 r., w uroczystej procesji, której przewodniczył prymas Polski kard. August Hlond, krucyfiks został przeniesiony z kościoła seminaryjnego do odbudowy- wanej katedry i umieszczony w Kaplicy Baryczków. WB /GR/MB/PAP

Barbara, Teresa i ks. Wacław, ryzykując życiem, uratowali... Chrystusa.

Nie ma w Warszawie starszego obiektu, którego kult trwa nieprzerwanie 500 lat, a przy którym modlili się królowie i biedacy, znani i nieznani. Ocalał z powstania warszawskiego cudem – mówią jedni – albo dzięki szalonej odwadze i niezłomności dwóch młodych kobiet oraz powstańczego kapelana – twierdzą inni. Bez Barbary Piotrowskiej (po wojnie Gancarczyk) ps. Pająk, Teresy Potulickiej Łatyńskiej ps. Michalska (1925–2025) i ks. Wacława Karłowicza ps. Bobola (1907–2007) – bezcenny, gotycki Krzyż Baryczków raczej by nie przetrwał…

Dziękujemy, że z nami jesteś

To dla nas sygnał, że cenisz rzetelne dziennikarstwo jakościowe. Czytaj, oglądaj i słuchaj nas bez ograniczeń.

Czytasz fragment artykułu

Subskrybuj i czytaj całość

już od 14,90 zł

Poznaj pełną ofertę SUBSKRYPCJI

Masz subskrypcję?

Kup wydanie papierowe lub najnowsze e-wydanie.

« ‹ 1 › »

TAGI:

Agata Puścikowska Absolwentka dziennikarstwa i komunikacji społecznej na Uniwersytecie Warszawskim. Od 2006 redaktor warszawskiej edycji GN, od 2011 dziennikarz działu „Polska” w GN. Autorka kilku książek, m.in. „Wojennych sióstr” oraz „Święci 1944. Będziesz miłował”.