Że też żaden z nich nie mógł spojrzeć Mu przez ramię. Na pewno stali blisko, naprawdę nie przykuło ich uwagi, że pierwszy – a jak się później okazało, także ostatni raz – pisze? Może duża część spośród uczniów sama była niepiśmienna, ale nawet oni powinni zrozumieć powagę sytuacji. I może właśnie to zrobili? Poczuli, że dzieje się coś, od czego powinni trzymać się z daleka. Już nie uzdrawiał, nie rozmnażał, nawet nie nauczał. Jezus Chrystus pisał. Jedno zdanie, kilka linijek, zanim wiatr rozwiał nakreślone na piasku znaki. To już nie ma znaczenia.