Monumentalny film portugalskiego reżysera Raúla Ruiza „Tajemnice Lizbony”, oparty na XIX- -wiecznej powieści Camila Castelo Branco, to dzieło wyjątkowe. Nie tylko ze względu na długość seansu – ponad cztery godziny projekcji mijają zadziwiająco szybko – lecz także z powodu sposobu prowadzenia narracji. Ruiz tworzy świat przypominający wielką powieść romantyczną, pełną zwrotów akcji, ukrytych tożsamości i nieoczekiwanych odkryć. Narracja jest wielowarstwowa – bohaterowie opowiadają własne historie, które prowadzą do kolejnych wspomnień i kolejnych tajemnic. Mimo ogromnej liczby postaci widz nie gubi się w fabule. Każda postać nosi własną tajemnicę, a każde rozwiązanie zagadki prowadzi do kolejnej. Fabuła skupia się wokół osieroconego chłopca Pedra da Silvy, który próbuje odkryć prawdę o swoim pochodzeniu. Wraz z rozwojem historii poznajemy dziesiątki bohaterów, których losy splatają się w skomplikowaną sieć zależności, sekretów i dramatów. Całość bardziej przypomina literaturę Dumasa, Balzaka czy Victora Hugo niż współczesne kino.