Znakomita metafora tytułowa książki Łukasza Garbala „Wańkowicz. Życie na kraterze” w celnym skrócie ujmuje zarówno skomplikowane i bolesne życie pisarza, jak i odsyła do jego najbardziej osobistej książki, specjalnie przez czytelników ukochanej – „Ziela na kraterze”. Czytamy: „Życie Wańkowicza przepełniały strata, żałoba i wykorzenienie”. Tracił osoby najbliższe, domy, przyjaciół, ale nigdy nie tracił wiary w sens życia i pisania. To ona budowała dynamikę jego poczynań.