Polska jest jedną z jurysdykcji Zakonu i dlatego co roku odbywa się Konwencja Stanowa. To nasze wielkie święto – mówi w rozmowie z „Gościem” nowy delegat stanowy Rycerzy Kolumba w Polsce. – Jest wspólna Eucharystia, spotkania, podsumowanie roku bratniego, ale też część robocza związana z wyborami nowych władz.
Modlitwa, wybory i podsumowanie roku
Konwencja rozpoczęła się w piątek uroczystą Mszą św. sprawowaną przed obrazem Matki Bożej Licheńskiej. Do bazyliki wniesiono relikwie m.in. św. Jana Pawła II, św. Faustyny Kowalskiej, bł. Rodziny Ulmów oraz bł. ks. Michaela McGivneya – założyciela Rycerzy Kolumba. Eucharystii przewodniczył abp Wacław Depo, a koncelebrowali ją abp Mieczysław Mokrzycki, bp Jan Piotrowski oraz bp senior Wiesław Mering.
– Tegoroczna konwencja miała również charakter jubileuszowy, bo dziękowaliśmy za 20 lat obecności Rycerzy Kolumba w Polsce – podkreśla Bartoszko. – To był czas podsumowania tego, co udało się przez te lata zrobić.
W sobotę delegaci uczestniczyli już w części roboczej i wyborach nowych władz Zakonu w Polsce. – W Zakonie Rycerzy Kolumba wybory odbywają się na każdym poziomie funkcjonowania wspólnoty – tłumaczy nowy delegat stanowy. – Od rad lokalnych działających przy parafiach aż po najwyższą konwencję. Można powiedzieć, że ten element demokratyczny jest bardzo mocno wpisany w funkcjonowanie Zakonu.
Kontynuacja, nie rewolucja
Michał Bartoszko podkreśla, że choć skład nowej rady stanowej jest w dużej części odnowiony, nie oznacza to zmiany kierunku działania. – Odbieram ten wybór przede wszystkim jako kontynuację dobrej drogi wyznaczonej przez poprzedników – Tomasza Wawrzkowicza i Krzysztofa Zubę – zaznacza. – Oczywiście każdy delegat ma swój charakter, temperament i gdzie indziej rozkłada akcenty, ale kierunek pozostaje ten sam.
Nowy delegat wskazuje trzy najważniejsze obszary dalszej działalności Zakonu: formację duchową, budowanie braterstwa oraz działania pro-life. – Rycerze Kolumba zawsze byli grupą ludzi czynu i nikt tego nie chce zmieniać. Chcemy realizować w praktyce słowa z Listu św. Jakuba, że wiara bez uczynków byłaby martwa – mówi.
Jak podkreśla, w ostatnich latach mocno rozwijano w Polsce programy formacyjne: rekolekcje, dni skupienia czy spotkania dla rycerzy. – Bardzo zależy nam na formacji mężczyzn, bo to jest fundament wszystkiego – dodaje.
Budowanie braterstwa
Jednym z obszarów, za które Michał Bartoszko odpowiadał już wcześniej, był pion braterstwa. – Chcemy wzmacniać więzi między braćmi i tworzyć przestrzeń do budowania relacji – tłumaczy. – Chodzi o to, żeby rycerstwo nie było tylko organizacją zadaniową, ale prawdziwą wspólnotą.
Nowy delegat podkreśla również, że Rycerze Kolumba pozostaną mocno zaangażowani w obronę życia. – Byliśmy, jesteśmy i zawsze będziemy rzecznikami ochrony życia od poczęcia do naturalnej śmierci – mówi. Rycerze Kolumba w Polsce należą do Polska Federacja Ruchów Obrony Życia, a przedstawiciele Zakonu współpracują także z europejską inicjatywą One of Us.
„Prawe ramię Kościoła”
Dziś Rycerze Kolumba działają przy około 350 parafiach w Polsce i liczą ponad 8,5 tysiąca członków. Wśród nich jest około tysiąca duchownych oraz kilkudziesięciu biskupów. – Często jesteśmy nazywani prawym ramieniem Kościoła albo proboszcza – mówi Krzysztof Zuba, dotychczasowy Sekretarz Stanowy. – Pomagamy przy organizacji życia parafii, ale też dbamy o własną formację i konkretne działania.
W ostatnich latach Rycerze angażowali się m.in. w organizację Światowe Dni Młodzieży 2016, pomoc po powodziach i nawałnicach oraz wsparcie Ukrainy po rosyjskiej agresji. – Pomoc Ukrainie była największym dziełem charytatywnym w historii Zakonu i nadal trwa – przypomina Andrzej Anasiak, Najwyższy Kustosz Rycerzy Kolumba.
Podczas konwencji wielokrotnie powracał także temat roli mężczyzn we współczesnym Kościele. Abp Wacław Depo nazwał Rycerzy Kolumba „prawdziwie obudzonym olbrzymem” polskiego Kościoła. Michał Bartoszko podkreśla, że właśnie taka ma być rola Zakonu także w kolejnych latach. – Wszystko, co jest dobre, wymaga kontynuacji – mówi. – Chcemy robić to, co robili nasi poprzednicy, ale jednocześnie dodawać coś od siebie.
