Andrzej Grajewski: W muzeum „Topografia Terroru” w Berlinie odbyła się dyskusja nad książką dr. hab. Grzegorza Rossolińskiego-Liebe pt. „Polscy burmistrzowie i Holocaust. Administracja, okupacja i ludobójstwo”. Autor stawia w niej absurdalne tezy, że w Generalnym Gubernatorstwie, utworzonym na mocy dekretu Hitlera w październiku 1939 r., właściwie nie było niemieckiej okupacji. Władzę miał tam sprawować jakiś bliżej niezidentyfikowany „rząd krakowski”, w którego ramach niemieccy i polscy „koledzy” podejmowali decyzje. Nie było terroru, dekretów karzących śmiercią Polaków pomagających Żydom. Na podstawie analizy biografii 35 burmistrzów, w tym kilku volksdeutschów, autor stawia tezę o ich współudziale w Zagładzie Żydów oraz antysemickich postawach polskiego społeczeństwa. Jak dyskutować z takimi próbami pisania na nowo historii niemieckiej okupacji w Polsce?

Hanna Radziejowska: Głównymi problemami są niewiedza nie tylko w Niemczech, ale i na świecie, oraz upowszechnione silne stereotypy na temat Polski jako kraju bardzo nacjonalistycznego, który nie potrafi się rozliczyć z ciemną stroną swej historii.