Urodziła się w 1881 roku w Sieprawiu, zmarła w 1922 roku w Krakowie. Jako jedenaste dziecko Ewy i Bartłomieja była mocno niedożywiona w niemowlęctwie z powodu choroby matki. Stąd przez całe życie była wątłego zdrowia. Wychowywana w religijnym środowisku odznaczała się pobożnością, chciała i potrafiła pracować nad sobą. Umiała czytać, pisać, miała podstawy rachunków i wiedzy ogólnej. W wieku 16 lat pojechała do Krakowa na służbę. Przez dwadzieścia lat pracowała w kilkunastu domach. Aniela zrzekała się takich posad, w których nie mogła wypełniać obowiązków religijnych i gdzie groziła jej utrata godności. W 1905 roku dostała posadę pokojówki w bogatym domu Fischerów. Objęła zarząd całego domu – zyskała zaufanie gospodarzy swoją uczciwością, obowiązkowością.