Jad ekwadorskiej żaby narzędziem Kremla? Kulisy międzynarodowego śledztwa w sprawie Nawalnego

Dlaczego reżim Putina uśmiercił Aleksieja Nawalnego, zamkniętego w kolonii karnej za kołem podbiegunowym? Ponieważ był on jedynym człowiekiem, któremu w XXI wieku udało się poruszyć Rosjan i wyprowadzić ich na ulice w obronie utraconych praw i godności.

Z oświadczenia rządu brytyjskiego wynika, że Nawalny został otruty epibatydyną, jadem pozyskiwanym ze skóry żaby żyjącej w Ekwadorze i Peru. Nie wiadomo, jak trucizna została mu podana. Spowodowała paraliż mięśni i zatrzymanie akcji serca. Trudno było jednoznacznie stwierdzić, że nastąpiły one z przyczyn innych niż naturalne. Dotarcie do prawdy stało się możliwe, gdy na Zachód dostarczono próbkę biomateriałów z ciała Nawalnego. Materiał został przeanalizowany w laboratoriach w Wielkiej Brytanii, Szwecji, Francji, Niemczech i Holandii. We wspólnym oświadczeniu tych krajów wyrażono „pewność”, że Nawalny został otruty śmiertelną toksyną, ponieważ analizy próbek pobranych z jego ciała „jednoznacznie potwierdziły obecność epibatydyny”. „Tylko rząd rosyjski miał środki, motyw i możliwość użycia tej śmiertelnej trucizny przeciwko Aleksiejowi Nawalnemu podczas jego pobytu w więzieniu w Rosji” – stwierdziła szefowa brytyjskiej dyplomacji Yvette Cooper. Komentując te doniesienia Julia Nawalny, żona zamordowanego polityka, oceniła, że za śmierć męża osobiście jest odpowiedzialny prezydent Putin. Według niej to miała być „zbrodnia doskonała”, nie do wykrycia.

Dziękujemy, że z nami jesteś

To dla nas sygnał, że cenisz rzetelne dziennikarstwo jakościowe. Czytaj, oglądaj i słuchaj nas bez ograniczeń.

Czytasz fragment artykułu

Subskrybuj i czytaj całość

już od 14,90

Poznaj pełną ofertę SUBSKRYPCJI

Masz subskrypcję?
Kup wydanie papierowe lub najnowsze e-wydanie.
« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Andrzej Grajewski Andrzej Grajewski W redakcji „Gościa Niedzielnego” pracuje od czerwca 1981 r. Dziennikarz działu „Świat”. Doktor nauk politycznych, historyk. Autor wielu publikacji prasowych i książek – m.in. „Wygnanie” oraz „Agca nie był sam: wokół udziału komunistycznych służb specjalnych w zamachu na Jana Pawła II”.