Trzecia Rzesza była państwem totalitarnym, sprawującym pełną kontrolę nie tylko nad zachowaniami obywateli, ale także ich światopoglądem. W perspektywie ideologii narodowosocjalistycznej, odwołującej się do przekonania o wyższości rasowej Niemców, jako narodu panów, Kościół katolicki, a także papiestwo jawili się jako podmiot wrogi, reprezentujący odmienny system wartości. Nie skrywała też swego antychrześcijańskiego oblicza, zarówno w polityce wewnętrznej, gdzie ostateczną rozprawę z Kościołem katolickim ze względów taktycznych przesuwano na okres późniejszy, po zakończeniu wojny, jak i brutalnie prześladując Kościół na terenach okupowanych. Jedną z najważniejszych osób w otoczeniu Adolfa Hitlera był Alfred Rosenberg, autor fundamentalnego dla ideologii nazizmu dzieła „Mit XX wieku” (Der Mythus des 20. Jahrhunderts), głoszącego pochwałę neopogaństwa, przepojonego nienawiścią do katolicyzmu. Hitler nazwał jej autora „ojcem Kościoła narodowego socjalizmu”. 7 lutego 1934 r. Święte Oficjum potępiło książkę, jako dzieło „wrogie kulturze, wrogie chrześcijaństwu i wrogie ludzkości”. Wielu z najbliższych współpracowników Hitlera, jak minister propagandy Joseph Goebbels, zamierzało podnieść narodowy socjalizm do rangi religii. W niej Hitler, a nie Chrystus, miał być „prorokiem”, „bożyszczem”, Mesjaszem, „za którym naród ma iść wiernie – jak niegdyś apostołowie”.