K alendarz stanowi obecnie nieodłączny i wręcz banalny element naszej codzienności, ale przez wieki funkcjonował jako wynalazek elit dający im wiedzę umożliwiającą przetrwanie. Dzięki niemu określano czas siewu i zbiorów oraz – jak w Egipcie – przewidywano pory deszczowe i wylewy Nilu. Pozwalał więc powiązać cykle natury z pracą człowieka i tym samym chronił całe społeczności od głodu. Prawa natury postrzegano jako prawa boskie, a ich cykl rozpoznawany przez uczonych na podstawie obserwacji nieba komunikowano ludziom przez ogłaszanie dat religijnych świąt. Właśnie w tym czasie, gdy kalendarz pełnił istotną funkcję religijną i rolniczą, z judaizmu zaczęło wyłaniać się chrześcijaństwo, które równocześnie przenikało do świata helleńsko-greckiego. W czasie przemian powstają spory, więc nic dziwnego, że przez pierwsze wieki toczył się w Kościele poważny spór o Wielkanoc.