Grzech i zło niszczą człowieka od środka

Mk 7,14-23 

Jezus przywołał znowu tłum do siebie i rzekł do niego:
«Słuchajcie Mnie, wszyscy, i zrozumcie! Nic nie wchodzi z zewnątrz w człowieka, co mogłoby uczynić go nieczystym; lecz to, co wychodzi z człowieka, to czyni człowieka nieczystym. Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!»

Gdy się oddalił od tłumu i wszedł do domu, uczniowie pytali Go o tę przypowieść. Odpowiedział im: «I wy tak niepojętni jesteście? Nie rozumiecie, że nic z tego, co z zewnątrz wchodzi w człowieka, nie może uczynić go nieczystym; bo nie wchodzi do jego serca, lecz do żołądka, i zostaje wydalone na zewnątrz». Tak uznał wszystkie potrawy za czyste.

I mówił dalej: «Co wychodzi z człowieka, to czyni go nieczystym. Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota. Całe to zło z wnętrza pochodzi i czyni człowieka nieczystym».

Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli… Mk 7,21

Lubimy się usprawiedliwiać, zrzucać winę za swoje słabości i grzechy na innych, na okoliczności. Coraz częściej też można spotkać ludzi, którzy nie ukrywają przed innymi wad czy niewłaściwego zachowania, uważając, że po prostu tacy są i należy ich takimi przyjmować. Miłosierdzie, którego uczymy się od samego Jezusa, zaprasza nas do przyjęcia drugiego takim, jaki jest, ale nie jest to jednoznaczne z obojętnością na grzech. Grzech i zło niszczą człowieka od środka, po cichu, zmieniając sukcesywnie świat zewnętrzny. Łatwiej przestrzegać przepisów, które porządkują rzeczywistość, niż chwycić się Jezusa i wejść na drogę ku wolności serca.