Mam jednak nadzieję, że ten materiał skróci metaforyczną podróż muzyków ku większej popularności – zadatki ku temu są bardzo wyraźne. Płyta utrzymana jest w klimacie przebojowego, a jednocześnie wciąż alternatywnego popu. Bogate aranżacje oraz wokal Georginy Tarasiuk zapadają w pamięć. Króluje tu melancholijny nastrój, ale mnie bardziej przekonują te energetyczne utwory. Miałem okazję zobaczyć i usłyszeć Blaukę na jednym z tegorocznych festiwali i mogę z pełnym przekonaniem stwierdzić, że ten materiał równie dobrze broni się w wersji koncertowej.