Barbara Gruszka-Zych: Ostatnio spotykamy się na meczach siatkówki. Lubi Pan tę dyscyplinę?

Janusz Świtaj: Oczywiście, że tak, ale nie tylko kibicuję mojemu Jastrzębskiemu Węglowi, ale też obserwuję mecze innych drużyn, np. JKH GKS Jastrzębie. Zawsze wierzę w naszych zawodników. Z asystentem Benkiem staramy się jeździć na wszystkie mecze. Na moim profilu facebookowym, gdzie zamieszczam relacje o tym, czym się zajmuję, widać, że poza sportem mam dużo więcej zainteresowań. Na przykład regularnie jeżdżę na koncerty do NOSPR-u lub Cavatina Hall. Pokazuję w mediach społecznościowych swoją aktywność, żeby ludzie widzieli, że nie leżę w domu, czekając na koniec.

W swojej książce autobiograficznej, zatytułowanej „12 oddechów na minutę” przyznał Pan, że może poruszać tylko głową, która wychyla się z tego kręgu śmierci, w którym się Pan znalazł.