Do największej od lat serii ułaskawień białoruskich więźniów doszło 13 grudnia. Wśród uwolnionych znaleźli się najważniejsi liderzy opozycji na czele z laureatem Pokojowej Nagrody Nobla z 2022 r. Alesiem Bialackim oraz Wiktarem Babaryką i Maryją Kalesnikawą. To czwarta amnestia, do poprzednich doszło we wrześniu (52 osoby), w lipcu (14 osób) oraz w lutym (3 osoby). Każdy z tych gestów białoruskiego reżimu był następstwem rozmów z administracją USA. W 2025 r. doszło do ocieplenia w relacjach obu krajów. Donald Trump wyznaczył specjalnego pełnomocnika do kontaktów z Aleksandrem Łukaszenką i już dwukrotnie znosił część sankcji. Uwolnienie ponad setki niesprawiedliwie przetrzymywanych osób to dobra wiadomość. W Europie nie powinniśmy mieć jednak złudzeń. Drobne ustępstwa Łukaszenki nie są zwiastunem głębszych zmian. Świadczą o tym pozostawienie w łagrze Andrzeja Poczobuta, dalsze przetrzymywanie ponad tysiąca więźniów politycznych i trwająca operacja destabilizowania granicy z Polską i Litwą.