GN 2/2021 Archiwum

Podobam się

Podobamy się Mu, choć, patrząc w lustro, można sarkastycznie pogratulować Bogu gustu.

Znów mnie poniosło. Sporo jeździłem. W czasie spotkań, rekolekcji kilkukrotnie padło pytanie, który z wywiadów/fragmentów rozmów najmocniej mnie dotknął. Już odpowiadam: to odpowiedź naszego eksportowego trapisty. Ojciec Michał Zioło, zapytany: „Na każdym kroku słyszymy: błogosławcie! Czy cedzenie przez zęby «Panie, błogosławię cię za strach, który mnie paraliżuje» Bogu się podoba?”, odparł:

„Dziwne, ale Bogu podoba się to, co stworzył, my się Mu podobamy, choć, patrząc w lustro przy goleniu, można sarkastycznie pogratulować Mu gustu, zwłaszcza, gdy cedzimy przez zęby. Ale ludziom się też to zdarza i też nie rozumiemy dziwnych zachwytów i miłości adoratora do potwora, gdyby było inaczej, nie pytalibyśmy oburzeni: »I co on w niej widzi?!« albo »I co ona w nim widzi?!« Stworzyłeś mnie takiego, to mnie masz – można powiedzieć. Św. Michała Archanioła strach na pewno nie paraliżuje, ale Michała Zioło już tak, np. że wsadza go za samo nazwisko. Ale to nie Michał Archanioł przyjmuje Boga pod postacią Chleba i Wina, tylko Michal Z. , nie anioł, oj nie, ale – co by nie mówić – Syn Boga, adoptowany co prawda, ale jednak Syn. Wierzymy w to? Ja wierzę. I ufam Mu. Jak kiedyś zostanę świętym, to właśnie takim od ufności, nie mam nic w sobie, czego On by już wcześniej tam nie złożył, a i ta garstka talentów to raczej jakieś dość dziwaczne i całkiem nieużyteczne umiejętności. Czasami aż się uśmiecham i mówię: »Ale wymyślił«, no niby jestem pracowity, ale efekty marniusieńkie. Lubić siebie? A za co? Jestem i już. Ale zawsze Mu ufam, w strachu, kłopotach, czasami w strasznych troskach”.

Wracam do tego tekstu nieustannie. „Ja się Mu podobam”. Mimo wszystko :-)

Zatkało mnie, gdy kiedyś usłyszałem o sobie zapewnienie: „Udał mi się mój syn”. Słowa: „Jesteś moim Synem umiłowanym, w tobie mam upodobanie” znaczą mniej więcej: „kocham cię i… lubię cię”.

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Marcin Jakimowicz

Dziennikarz działu „Kościół”

Absolwent wydziału prawa na Uniwersytecie Śląskim. Po studiach pracował jako korespondent Katolickiej Agencji Informacyjnej i redaktor Wydawnictwa Księgarnia św. Jacka. Od roku 2004 dziennikarz działu „Kościół” w tygodniku „Gość Niedzielny”. W 1998 roku opublikował książkę „Radykalni” – wywiady z Tomaszem Budzyńskim, Darkiem Malejonkiem, Piotrem Żyżelewiczem i Grzegorzem Wacławem. Wywiady z tymi znanymi muzykami rockowymi, którzy przeżyli nawrócenie i publicznie przyznają się do wiary katolickiej, stały się rychło bestsellerem. Wydał też m.in.: „Dziennik pisany mocą”, „Pełne zanurzenie”, „Antywirus”, „Wyjście awaryjne”, „Pan Bóg? Uwielbiam!”, „Jak poruszyć niebo? 44 konkretne wskazówki”. Jego obszar specjalizacji to religia oraz muzyka. Jest ekspertem w dziedzinie muzycznej sceny chrześcijan.

Czytaj artykuły Marcina Jakimowicza


Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Zobacz także